
Er wordt wel eens gesproken over miskraamtheorieen als we het vanuit de spirituele invalshoek belichten. Toch ben ik daar altijd voorzichtig in. Elke stap in elk individueel leven is uiterst persoonlijk. Hierdoor is elke miskraam en overlijden verbonden aan persoonlijke ziels-overwegingen. De theorieen die wij af en toe kunnen vertalen vanuit de andere wereld en natuurlijk proberen eigen te maken, gaan ons als mens te ver. Ik kan je uit persoonlijke ervaring zeggen dat het gewoon weg niet natuurlijk is om dit van jezelf te vragen….
Anja mailde mij een paar weken geleden met de vraag om een bijenwas-avond bij haar thuis te verzorgen. Gekleurde bijenwas blokjes kun je eenvoudig laten smelten op een reisstrijkboutje en de vloeibare bijenwas vervolgens uitstrijken op encaustic papier. Hierdoor ontstaan de mooiste tekeningen, waarover ik een persoonlijke reading kan geven. Een reading kan gaan over een vraagstuk waar je graag mee op weg wilt worden geholpen, een boodschap van een overleden dierbare of zelfs een fragment uit een vorig leven.
Afgelopen vrijdagavond was het zover, samen met mijn krat vol strijkboutjes en bijenwas stond ik voor de voordeur en belde aan bij Anja. In de woonkamer zaten zes vrouwen en een jonge dame van 11jaar helemaal klaar om te beginnen. Voor de meeste deelneemsters was dit hun tweede bijenwas-avond, dus konden ze na een oja-zo-ging-het! -uitleg snel starten. Vervolgens kreeg iedereen een persoonlijke reading over de gemaakte tekening. Anja was als vijfde aan de beurt. Ze gaf mij haar tekening en kwam naast me zitten. Direkt wist ik wat de tekening inhield. Doordat de emoties die hierbij gepaard gingen zo sterk en snel voren kwamen, moest ik eventjes zoeken naar een goed begin. Maarja, wat is een goed begin als het gaat om een boodschap van een kindje die door een `miskraam` niet geboren kon worden. Ik besloot om de reading te starten met de vraag aan Anja of zij en haar man al met de gedachte speelden als het ging om een tweede kindje. Een golf van verdriet en ontlading kwam meteen vrij bij Anja. Anja vertelde mij dat het precies deze maand was dat hun tweede kindje geboren zou worden. Op de tekening was duidelijk een afbeelding van een foetus te zien. De tekening had veel weg van een echo foto, maar dan met vele kleuren. Ik had duidelijk contact met hun tweede kindje en de boodschap voor Anja was heel verrassend. Het kindje vertelde mij, dat door verkeerde omstandingheden mbt het fysieke lichaam van de toen nog foetus, Anja en haar man de juiste beslissing voor hun allemaal hadden genomen. Anja kon dit absoluut bevestigen en legde mij het volgende uit. Tijdens deze zwangerschap werd op de 12 wkn echo snel duidelijk dat er iets mis was gegaan met de celdeling. Het kindje zou na de geboorte maar heel kort leven, of zelfs tijdens de zwangerschap of de bevalling komen te overlijden. Anja en haar man werden min of meer noodgedwongen om de prille zwangerschap te beeindigen. Door haar uitleg kon ik `de miskraam` beter begrijpen, eigenlijk was het niet de juiste woordkeuze voor hun situatie. De boodschap was nog niet klaar voor Anja, het kindje vertelde mij dat hij/zij het juiste moment afwacht om terug te keren bij Anja en haar man. Tot die tijd wordt het kindje opgevangen en bescherm door opa. Anja´s schoonvader is twee jaar geleden overleden. Opa stond samen met het kindje ook op de tekening, hij droeg het kindje op zijn arm. Toen ik opkeek van de tekening zag ik dat de hele damesgroep tot in tranen ontroerd was. Er hing een vredige sfeer in de woonkamer. En Anja, Anja kon alleen maar tevreden lachen. Zij kreeg gelukkig antwoorden op haar vragen en meer! Heel voldaan reed ik een uurtje later terug naar huis. Het was laat geworden en het was volle maan! Een grote volle maan ging mij voor in mijn reis naar huis.
You must be logged in to post a comment.