Lotte mist haar vorige ouders – deel II

Marianne:
Fijn dat je hebt teruggemaild. Ik heb je verhaal een paar keer doorgelezen en even op me laten inwerken. Ik wil er graag voor open staan! Ik heb zelf namelijk ook het gevoel dat ik een paar keer in mijn dromen heb gecommuniceerd met mijn opa, dus helemaal sceptisch ben ik zeker niet. En als Lotte dit inderdaad allemaal heeft meegemaakt, dan is dat een erg heftige gebeurtenis voor haar geweest!
Ik vind het wel moeilijk om telepathisch met haar te communiceren, maar ik ga het proberen. Wat ik wil proberen, is bij haar te gaan zitten als ze slaapt en me haar situatie voor te stellen, de traumatische gebeurtenis waar je over schreef. Daarna wil ik haar in mijn gedachten troosten en laten zien dat we het heel leuk gaan hebben samen in dit leven. Ik ga dan allemaal leuke gebeurtenissen visualiseren die we in de toekomst gaan ondernemen, zodat ze weet dat het goed is en afstand kan doen van haar akelige ervaring.

Is dit een idee? Hoe weet ik of ik het goed doe? Moet zich dat uiteindelijk uiten in een beter slaappatroon van Lotte? Wel heel fijn om te lezen dat ze ons lieve ouders vindt! Ik heb hier zelf ook een erg goed gevoel over, maar dit bevestigd te zien is wel heel erg fijn.

Layla:
Ik kom natuurlijk zo met de deur in huis vallen. Ik heb wel vaker ‘nuchtere’ ouders in mijn praktijk, zelf voel ik mij nooit persoonlijk aangevallen. Naar mijn mening mag iedereen zijn eigen waarheid hebben en misschien zelfs logisch dat het niet altijd geloofwaardig is. Maar uiteindelijk gaat het om de kinderen die verder kunnen. Een moeder zei mij eens: Al zou je mij de opdracht geven om drie keer een rondje achteruit te lopen, dan zou ik het direct doen. Als mijn dochter maar fijn kan slapen!’

Ik zie inderdaad een soort van filmpje voor me. Eerst maak ik telepathisch contact met Lotte, eigenlijk is dit op zielsniveau. Zo kan ik kijken wat er gebeurt tijdens haar slaapproces. Het is helemaal goed wat je van plan bent, perfect zelfs! Mijn complimenten dat je het zo gaat invullen. Het is heel bijzonder dat je haar gaat troosten, zo mooi. Eigenlijk zoek je haar op waar ze elke nacht verdwaald, zodat ze niet meer kan verdwalen. Ik ben helemaal ontroerd.
Ik weet zeker dat je het goed gaat doen en hopelijk gaat haar slaappatroon zich snel positief herstellen. En je kunt ook signalen van haar binnen krijgen. Je kunt dit zowel slapend doen als dat ze wakker is.

Ik ben heel benieuwd hoe Lotte gaat reageren na jullie bijzondere gesprekken en ontmoetingen, twee tot drie keer kan voldoende zijn.

Marianne:
Hier even een update van hoe het bij ons gaat. Ik heb een paar keer tegen Lotte in gedachten gepraat, op de manier zoals ik dat had aangegeven. Ik ga dan naast haar bedje zitten als ze slaapt. Ik beeld me in dat Lotte ergens is en dat haar voormalige ouders met de rug naar haar toe weggeleid worden. Ik stel me dan voor dat Lotte in paniek is en huilt en schreeuwt.
Ik stel me dan voor dat ik bij haar ga staan en haar vastpak en troost. Ik dwing haar mij dan aan te kijken en naar me te luisteren. Ik vertel dan dat het heel vervelend is wat zij heeft meegemaakt en dat ik begrijp dat ze daar verdrietig van is. Vervolgens draai ik haar weg van dit akelige tafereel en zeg dat wij nu haar papa en mama zijn. Ik leid haar in gedachten een kant op waar het mooi licht is. Ik vertel haar dat zij nu Lotte is en een fijn leven met ons gaat hebben. Ik laat haar ook gezellige gebeurtenissen zien die we in de toekomst gaan meemaken: zoals wonen in ons mooie nieuwe huis en daar kerst vieren en andere gezellige dingen. Ik zeg haar ook dat wij absoluut niet gescheiden zullen worden en dat ze veilig is en van dit leven kan genieten.

Wat ik ook heb gedaan, is gedachten geprobeerd uit te zenden naar haar voormalige ouders om te vragen of zij Lotte willen helpen en los willen laten. Daarnaast heb ik mijn opa en overleden vriendin Karin gevraagd Lotte in de gaten te houden. Daarnaast heb ik een eventuele entiteit in haar kamer verzocht weg te gaan.

Ik had de eerste paar dagen het gevoel dat het echt werkte. Er zaten een paar verbluffend rustige nachten bij. Ze heeft een keer doorgeslapen van 23 tot 7.30 uur! En als ze huilde dan was het anders, dan was ze weer gemakkelijk te troosten en niet ‘buiten zichzelf’ van het huilen.
Toen ik Lotte vanochtend haar jasje aandeed zei ze plotseling tegen me: “Gaat mama weg?” Dit zegt ze normaal echt nooit! De reden dat ze dit nu opeens vraagt, is denk ik dat ik haar gisteren heb verteld dat ze over een paar weken naar de peuterspeelzaal gaat en dat mama dan even weggaat, maar ook weer terugkomt. Misschien dat dit wel in haar hoofd is gaan spoken en ook ‘s nachts van invloed is. Als ze naar mijn ouders gaat als ik werk, dan vind ze het nooit erg. Ik vind het soms vermoeiend dat ze zo gevoelig is! Ik denk dat ik de ‘gesprekken’ nog maar even probeer voort te zetten. Elke avond even aan haar bedje. Misschien dat het binnenkort helemaal werkt. Is het normaal dat ze een terugval heeft soms? Denk je dat ik het goed aanpak?

Layla:
Je bent werkelijk cum laude geslaagd!! Jeetje wat heb je het goed gedaan, ik had het niet beter kunnen invullen voor Lotte. Je hebt de herinnering van Lotte´s vorige leven passend en aansluitend gemaakt op haar nieuwe leven. Heel mooi alle overgangen. Daarnaast heb je ook gebruik gemaakt van al je hulptroepen vanuit de andere wereld. En tot slot weet je nu al heel goed te filteren waarom en hoe Lotte ´s nachts huilt. Ik weet zeker dat haar slaappatroon binnenkort volledig is veranderd en passend is voor een meisje van twee jaar.