Marianne:

Sinds haar geboorte is mijn dochter (2 jaar) nooit een gemakkelijke slaper geweest. Eigenlijk zijn de keren dat ze echt zonder huilen doorsliep bij wijze van spreken op twee handen te tellen. We hebben nooit echt begrepen waarom ze huilt. Ik heb geen idee eigenlijk of dit normaal is, maar ze huilt elke nacht meerdere keren.

De laatste weken is het een stuk erger geworden en hebben we haar soms zelfs weer een fles melk moeten geven, omdat ze anders niet stil kwam. Laten huilen heeft eigenlijk geen nut als ze echt overstuur is, want ze kan dan echt een uur brullen en is dan helemaal buiten zichzelf. We hebben dit heus wel geprobeerd, maar ik voel me daar niet goed bij. Als ze dan van uitputting in slaapt valt ligt ze in haar slaap na te snikken.

Ik weet zeker dat we heel lieve ouders voor haar zijn en haar overdag genoeg aandacht geven. Zowel papa als mama knuffelen veel met haar en spelen veel en we hebben veel lol met elkaar Ze eist wel veel aandacht op, maar we geven ook duidelijk onze grenzen aan. Ze weet goed wat wel en niet mag en is daar ook heel gevoelig voor. Als ze niet bij ons is, gaat ze naar mijn ouders. Ook daar heeft ze het heel gezellig en gaat ze graag heen. Over een paar weken willen we haar ook naar een kleine peuterspeelzaal in het dorp laten gaan.

Het in slaap vallen gaat best goed. Het is ook niet zo dat ze niet wil, dat we weggaan uit haar kamer (hoewel ze die fase wel heeft gehad hoor, maar daar zijn we goed uitgekomen), ze is goed in staat om in slaap te vallen na haar ritueel en een fles melk. Maar na een paar uur slapen begint het huilen.

Ik heb het gevoel dat we alle standaard adviezen wel al hebben opgevolgd. Maar ik weet echt niet meer wat dit is: psychisch, verwennen, lichamelijk, voeding, aardstralen, paranormale zaken? Dat het een heel gevoelige en slimme meid is, weten we wel. Kun jij misschien vanuit je ervaring een richting aangeven waarin we verder kunnen zoeken?

Layla:

Wat ik bij Lotte voel, is dat er een nare ervaring uit een vorig leven tijdens haar slaap naar voren komt. Tijdens het slapen kom je in een diepe ontspannen toestand terecht; dit is ook bedoeld om alle gebeurtenissen van de dag te verwerken. Lotte is nog sterk verbonden met haar laatste leven, hierin heeft ze een traumatische gebeurtenis niet helemaal verwerkt. Gevoelige/sensitieve kinderen, zoals Lotte, kunnen hiervan last ondervinden, tijdens het slapen herbeleeft ze deze traumatische ervaring steeds opnieuw.
Wat ik voel: in haar vorige leven is ze als kind gescheiden van haar ouders. Het heeft plaats gevonden in oorlogstijd. Wat ik zo voor mij zie, is dat Lotte huilt en nog roept naar haar ouders, maar deze werden gedwongen door te lopen. Lotte heeft haar ouders nooit meer gezien. Lotte heeft de oorlog wel overleefd en haar leven ook als volwassen vrouw op haar manier wel aardig doorlopen. Na haar laatste leven heeft ze haar ouders weer ontmoet en ik denk dat ze dat nog steeds doet in dit leven, als ze ligt te slapen. Alleen doordat ze nu een nieuw leven is begonnen, koppelt ze haar aardse emoties met het weerzien van haar vorige ouders. Dit is erg verwarrend, want ze is nu Lotte en heeft jullie als ouders.

Hoe kunnen jullie helpen? Wat jullie doen, is al ontzettend goed, haar troosten en kalmeren. Het moet voor Lotte duidelijk worden dat ze nu een nieuw leven is begonnen en ze niet meer bang hoeft te zijn dat jullie als gezin worden gescheiden. Natuurlijk is ze nog veel te jong om hierover te praten. Wat jullie wel kunnen doen, is telepathisch met haar praten, zie hieronder een uitleg. Het is belangrijk dat Lotte van jullie hoort, dat ze opnieuw is geboren en een nieuw leven mag leiden met nieuwe ouders, die niet van haar worden gescheiden.

Telepathisch communiceren met je kind is communicatie waaraan geen woorden te pas komen, het is rechtstreeks communiceren van het ene naar het andere brein. Ouders van baby´s en jonge kinderen stellen mij regelmatig de vraag, hoe ze het beste met hun kind kunnen communiceren. Door de jonge leeftijd van de kinderen is het knelpunt vaak: hoe af te stemmen op het kind? Eigenlijk kan dit veel gemakkelijker dan verwacht wordt. Telepathisch communiceren is een natuurlijke manier, waarbij het accent ligt op de intentie van de boodschap. Het is eenvoudig en ik weet vrijwel zeker dat iedere ouder dit eens (on)bewust heeft ervaren met zijn kind.

Vaak zijn het juist de kinderen die hun ouders uitnodigen om de non-verbale taal te spreken. Al tijdens de zwangerschap en zelfs voor de conceptie communiceren kinderen met hun toekomstige ouders. Deze boodschappen kunnen via dromen of spontaan als gedachtes in ons opkomen. Wij volwassenen moeten het ons alleen herinneren en onze hersenen activeren tot deze supersnelle online verbinding met onze kinderen. Het lastige is voor ons ouders, om jezelf los te maken van je ego en de gedachte dat je dit zelf in werking zet met een grote fantasie-factor. Als je hierin slaagt, is de weg vrij voor intense communicatie, die al in het prille leventje van je kind kan worden gestart.

Door deze communicatie kunnen jullie al een grote doorbraak bij Lotte bereiken. Het komt vaak voor in mijn praktijk dat er toch een extra steuntje nodig is. Deze kan ik jullie bieden met een energetische behandeling. Hierbij zet ik de traumatische gebeurtenis van Lotte terug op zielsniveau, zodat ze onbewust op karmisch niveau deze ervaring op haar eigen tempo kan verwerken en het niet meer als een rode draad door haar jonge leventje loopt.

P.S. Lotte vertelt zo vaak dat ze jullie een lieve mama en papa vindt, omdat ze heel blij is met jullie.

Lees v.a. 15 september het vervolg op dit verhaal. Lukt het de moeder van Lotte om haar te helpen?